Shloka 15
Ākiṃcanya–Tyāga Upadeśa
The Instruction on Non-ownership and Renunciation
मेध्यं सुरगृहप्रख्यं पुष्पितै: पादपैर्वृतम् । तमासाद्य मुदा युक्तस्तस्याधस्तादुपाविशत्,वह पवित्र, देवगृहके समान सुन्दर और खिले हुए वृक्षोंसे घिरा हुआ था। उस वृक्षके पास जाकर वह बड़े हर्षके साथ उसके नीचे छायामें बैठा
medhyaṁ suragṛha-prakhyaṁ puṣpitaiḥ pādapair vṛtam | tam āsādya mudā yuktaḥ tasyādhastād upāviśat ||
Bhishma sprach: „Es war ein reiner, glückverheißender Ort, schön wie ein göttliches Heiligtum, umgeben von blühenden Bäumen. Als er dort anlangte, von Freude erfüllt, setzte er sich darunter.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and spiritual value of seeking a pure, auspicious environment—like a temple or sacred grove—for rest, reflection, or disciplined living; outer purity supports inner composure and right conduct (dharma).
A person arrives at a shrine-like, ritually pure place surrounded by flowering trees and, feeling glad, sits down in its shade—setting a calm, sacred atmosphere for what follows.