Shloka 1
The Thirteen Inner Adversaries (Trayodaśa Doṣāḥ): Origins and Pacification
इस प्रकार श्रीमह्ा भारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत आपद्धर्मपर्वमें पवन-शाल्मलिसंवादविषयक एक सौ पचपनवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ १५५ ॥/ #त-८5 >> श््मु # >> षट्पज्चाशर्दाधेकशततमो< ध्याय: नारदजीकी बात सुनकर वायुका सेमलको धमकाना और सेमलका वायुको तिरस्कृत करके विचारमग्न होना भीष्म उवाच एवमुक्त्वा तु राजेन्द्र शाल्मलिं ब्रह्म॒वित्तम: । नारद: पवने सर्व शाल्मलेवॉक्यमब्रवीत्
Bhīṣma uvāca: evam uktvā tu rājendra śālmalīṃ brahmavittamaḥ | nāradaḥ pavane sarvaṃ śālmalī-vākyam abravīt ||
Bhīṣma sprach: „O König, nachdem Nārada — der Vortrefflichste unter den Brahman-Erkennenden — so zum Śālmalī-Baum gesprochen hatte, begab er sich zu Vāyu und berichtete ihm vollständig alle Worte, die Śālmalī geäußert hatte.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical evaluation through mediation: instead of immediate retaliation, speech is carried and examined. It points toward dharma as measured conduct—especially restraint and humility—rather than mere power.
After speaking to the Śālmalī tree, the sage Nārada goes to Vāyu (Pavana) and recounts everything the tree said, setting up Vāyu’s response and the ensuing moral confrontation.