Shloka 111
देव्या प्रणोदितो देव: कारुण्याद्रीकृतेक्षण: । ततस्तानाह मनुजान् वरदोडस्मीति शड्कर:,ज्ञान-विज्ञानकी बातें जाननेवाले उन दोनों जन्तुओंमें इस प्रकार वाद-विवाद चल रहा था और मृतकके भाई-बन्धु वहीं खड़े थे। इतनेहीमें भगवती श्रीपार्वतीदेवीकी प्रेरणासे भगवान् शंकर उनके सामने प्रकट हो गये। उस समय उनके नेत्र करुणारससे आर्द्र हो रहे थे। वरदायक भगवान् शिवने उन मनुष्योंसे कहा---मैं तुम्हें वर दे रहा हूँ”
devyā praṇodito devaḥ kāruṇyād rīkṛtekṣaṇaḥ | tatas tān āha manuṣyān varado ’smīti śaṅkaraḥ ||
Bhishma sprach: „Von der Göttin angetrieben kam der Herr, mit einem Blick, der sich aus Mitgefühl milde zeigte und feucht wurde. Da sprach Śaṅkara (Śiva), der Gnadengewährende, zu jenen Männern: ‚Ich bin hier, um euch eine Gabe zu verleihen.‘“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Divine authority is portrayed as inseparable from compassion: the Lord appears not merely to judge but to relieve suffering, and the ethical model presented is that true power responds to distress with mercy and beneficence.
At the Goddess’s prompting, Shiva manifests before the gathered men; his compassionate gaze signals empathy, and he announces his readiness to grant them a boon, marking a turning point where divine intervention enters the human situation.