Shloka 16
शल्मलि–पवनसंवादः
The Dialogue of Śalmali and Pavana
एवमेतत् पुरावृत्तं लुब्धकस्य महात्मन: । कपोतस्य च धर्मिष्ठा गति: पुण्येन कर्मणा,यह प्राचीन वृत्तान्त (परशुरामजीने मुचुकुन्दकों सुनाया था) यह ठीक ऐसा ही है। बहेलिये और महात्मा कबूतरको उनके पुण्यकर्मके प्रभावसे धर्मात्माओंकी गति प्राप्त हुई
evam etat purāvṛttaṃ lubdhakasya mahātmanaḥ | kapotasya ca dharmiṣṭhā gatiḥ puṇyena karmaṇā ||
Bhishma sprach: „So ist es wahrlich—dies ist eine Begebenheit aus alter Zeit. Durch das Verdienst ihrer rechtschaffenen Taten erlangten sowohl der Jäger als auch die edle Taube den dharmischen Weg, das gesegnete Geschick, das den Tugendhaften vorbehalten ist.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Dharma is measured by conduct and intention, not by social identity: even a hunter, when acting with virtue and responding rightly to a dharmic example, can attain a blessed destiny through puṇya-karma.
Bhishma concludes an old illustrative tale, stating that the episode demonstrates how both the hunter (lubdhaka) and the pigeon (kapota) reached a righteous, meritorious end due to their virtuous actions.