Shloka 149
शल्मलि–पवनसंवादः
The Dialogue of Śalmali and Pavana
इति श्रीमहा भारते शान्तिपर्वणि आपद्धर्मपर्वणि लुब्धकस्वर्गगमने एकोनपञ्चाशदधिकशततमोड< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत आपद्धर्मपर्वमें व्याधका स्वर्गलोकमें गमनविषयक एक सौ उनचासवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi āpaddharmaparvaṇi lubdhakasvargagamane ekonapañcāśad-adhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
Bhishma schließt: „So endet im ehrwürdigen Mahabharata, im Shanti Parva—genauer im Abschnitt über das Verhalten in Zeiten der Not (Āpaddharma)—das hundertneunundvierzigste Kapitel, das vom Aufstieg des Jägers in den Himmel handelt.“ Dieses Kolophon markiert den Abschluss einer Lehrbegebenheit, die Dharma als unter Härte erprobte Ordnung zeigt: Absicht, Reue und rechtes Handeln können selbst ein von Gewalt gezeichnetes Leben in einen Weg zu höherem Geschick verwandeln.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even in crisis (āpada), dharma is evaluated by inner intention, restraint, and corrective action; the colophon points to a narrative where a hunter—normally associated with harm—can attain a higher end, implying that ethical transformation and right resolve can redirect one’s karmic trajectory.
This is the chapter-ending colophon: Bhishma finishes a discourse unit in the Śānti Parva’s Āpaddharma section, marking the completion of the chapter themed around “the hunter’s ascent to heaven.”