Shloka 1
Gṛdhra–Jambuka Saṃvāda (Dialogue of the Vulture and the Jackal) — On Grief, Kāla, and Resolve
#.००3८६>- हज है अष्टचत्वारिशर्दाधिकशततमो< ध्याय: कबूतरीका विलाप और अन्निमें प्रवेश तथा उन दोनोंको स्वर्गलोककी प्राप्ति भीष्म उवाच ततो गते शाकुनिके कपोती प्राह दुःखिता । संस्मृत्य सा च भर्तारें रुवती शोककर्शिता,भीष्मजी कहते हैं--युधिष्ठिर! उस बहेलियेके चले जानेपर कबूतरी अपने पतिका स्मरण करके शोकसे कातर हो उठी और दुःखमग्न हो रोती हुई विलाप करने लगी
bhīṣma uvāca | tato gate śākunike kapotī prāha duḥkhitā | saṁsmṛtya sā ca bhartāraṁ ruvatī śokakarśitā ||
Bhīṣma sprach: „O Yudhiṣṭhira! Als der Vogelfänger fortgegangen war, begann die Taube, vom Kummer überwältigt, zu klagen. Ihren Gatten im Sinn, weinte sie, an Leib und Seele vom Schmerz verzehrt.“
भीष्म उवाच