Shloka 81
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
श्षपच उवाच गोपनीयमिदं दुःखमिति मे निश्चिता मतिः । दुष्कृतो5ब्राह्मण: सत्र यस्त्वामहमुपालभे,चाण्डालने कहा--यह कुत्तेका मांस खाना आपके लिये अत्यन्त दुःखदायक पाप है। इससे आपको बचना चाहिये। यह मेरा निश्चित विचार है, इसीलिये मैं महान् पापी और ब्राह्मणेतर होनेपर भी आपको बारंबार उलाहना दे रहा हूँ। अवश्य ही यह धर्मका उपदेश करना मेरे लिये धूर्ततापूर्ण चेष्टा ही है
śvapaca uvāca gopanīyam idaṃ duḥkham iti me niścitā matiḥ | duṣkṛto ’brāhmaṇaḥ satra yas tvām aham upālabhe ||
Der Śvapaca sprach: „Meine feste Überzeugung ist, dass diese leidvolle Sache verborgen bleiben sollte. Und doch tadle ich dich hier, obgleich ich ein Sünder bin und kein Brāhmaṇa. Wahrlich, dass einer wie ich Belehrung über den Dharma erteilt, ist an sich schon eine listige Anmaßung.“
श्षपच उवाच
Educational Q&A
Ethical counsel can be valid even when spoken by someone of low social standing or with acknowledged faults; the speaker stresses the seriousness of wrongdoing and the humility (and risk of hypocrisy) involved in preaching dharma.
A śvapaca (caṇḍāla) addresses another person, stating his firm view about a grievous matter and admitting his own sinfulness and non-brāhmaṇa status, yet he continues to admonish the other—while also confessing that giving dharma-instruction may appear presumptuous for him.