Shloka 23
Gratitude, Discernment, and the Escalation of Power (Śvā–Dvipī–Vyāghra–Nāga–Siṃha–Śarabha Itihāsa)
न मूलफलभोगेषु स्पृहामप्यकरोत् तदा । यथा मृगपतिर्नित्यं प्रकाड्क्षति वनौकस: । तथैव स महाराज व्याप्र: समभवत् तदा,महाराज! अब तो उसे फल-मूल खानेकी कभी इच्छा ही नहीं होती थी। जैसे वनराज सिंह प्रतिदिन जन्तुओंका मांस खाना चाहता है, उसी प्रकार वह बाघ भी उस समय मांसभोजी हो गया
na mūla-phalabhogeṣu spṛhām apy akarot tadā | yathā mṛga-patir nityaṁ prakāṅkṣati vanaukasaḥ | tathaiva sa mahārāja vyāghraḥ samabhavat tadā ||
Bhīṣma sprach: „Damals verspürte er nicht einmal mehr das geringste Verlangen, von Wurzeln und Früchten zu leben. Wie der Herr der Tiere — der Löwe — unablässig nach dem Fleisch der Waldbewohner verlangt, so wurde auch jener Tiger, o großer König, zu jener Zeit ein Fleischfresser.“
भीष्म उवाच