इमामवस्थां प्राप्तोडस्मि कालो हि दुरतिक्रम: । 'शान्तनुनन्दन भीष्म, अस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ कर्ण, कृपाचार्य, शकुनि, अस्त्रधारियोंमें सर्वश्रेष्ठ द्रोणाचार्य, अश्वत्थामा, शूरवीर शल्य तथा कृतवर्मा मेरे रक्षक थे तो भी मैं इस दशाको आ पहुँचा। निश्चय ही कालका उल्लंघन करना किसीके लिये भी अत्यन्त कठिन है।।
sañjaya uvāca |
imām avasthāṁ prāpto 'smi kālo hi duratikramaḥ |
śāntanunandana bhīṣmaḥ astradhārīṇāṁ śreṣṭhaḥ karṇaḥ kṛpācāryaḥ śakuniḥ |
astradhārīṇāṁ sarvaśreṣṭho droṇācāryaḥ aśvatthāmā śūravīraḥ śalyaḥ tathā kṛtavarmā |
mama rakṣakā āsan tato 'pi aham etāṁ daśāṁ gataḥ |
niścayaṁ kālasyātikramaṇaṁ kasyacid api atyantaṁ duṣkaram ||
ekādaśa-camū-bhartā so 'ham etāṁ daśāṁ gataḥ ||
Sañjaya sprach: „Ich bin in diesen Zustand geraten, denn die Zeit (Kāla) ist wahrlich schwer zu übersteigen. Obgleich meine Beschützer Bhīṣma, der Sohn Śāntanus, waren; Karṇa, der Erste unter den Waffenträgern; der Lehrer Kṛpa; Śakuni; Droṇa, der Beste von allen, die Waffen tragen; Aśvatthāmā; der heldenhafte Śalya; und Kṛtavarman — dennoch bin ich in dieses Elend gefallen. Wahrlich, das Gebot der Zeit zu überschreiten ist für jeden überaus schwer. Ich, der Befehlshaber von elf Heeresabteilungen, bin zu diesem Zustand gelangt.“
संजय उवाच
Even the strongest human protections—great warriors, strategy, and rank—cannot ultimately override Kāla (Time/Fate). The verse underscores humility before inevitability and the limits of power in the face of destiny and the unfolding consequences of war.
Sañjaya laments his fallen condition after catastrophic losses. He lists the eminent Kaurava protectors and acknowledges that despite such guardianship and despite being a commander of eleven divisions, he has still been brought low—attributing this to the irresistible force of Time.