Shloka 433
गान्धारी-प्रशमनम् — Pacification of Gāndhārī and Kṛṣṇa’s Counsel at Hāstinapura
दारुकं रथमारोप्य येन राजाम्बिकासुत: । वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! ऐसा कहकर पाण्डवोंने यदुकुल॒तिलक भगवान् श्रीकृष्णको हस्तिनापुर भेजा। प्रतापी वासुदेव दारुकको रथपर बिठाकर स्वयं भी बैठे और जहाँ अम्बिकानन्दन राजा धृतराष्ट्र थे
dārukaṁ ratham āropya yena rājāmbikāsutaḥ |
Vaiśampāyana sprach: Nachdem er Dāruka auf den Wagen gesetzt hatte, bestieg Vāsudeva (Śrī Kṛṣṇa) selbst den Streitwagen und brach mit großer Geschwindigkeit zu dem Ort auf, wo der König Dhṛtarāṣṭra—Ambikās Sohn—weilte. Die Erzählung hebt zielgerichtetes, diszipliniertes Handeln im Dienst einer größeren Pflicht hervor: rasche Bewegung und klare Absicht in einem Augenblick politischer und moralischer Tragweite.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid upheaval, dharma is served through timely, disciplined action: one should act decisively and responsibly to meet obligations toward elders, rulers, and the social order.
Vaiśampāyana narrates that Dāruka is placed on the chariot and the journey begins swiftly toward Dhṛtarāṣṭra (Ambikā’s son), indicating an urgent mission to the Kuru court in the war’s aftermath.