Shloka 11
Duryodhana-vadha-pratikriyā: Harṣa, Nindā, and Kṛṣṇa’s Nīti-vyākhyā (Śalya-parva 60)
(भ्रातृभि: सहितो भीम: सार्जुनैरस्त्रकोविदै: । न विव्यथे महाराज दृष्टवा हलधरं बली ।।) महाराज! हलधरको आक्रमण करते देख अर्जुनसहित अस्त्रवेत्ता भाइयोंके साथ खड़े हुए बलवान् भीमसेन तनिक भी व्यथित नहीं हुए। तमुत्पतन्तं जग्राह केशवो विनयान्वित: । बाहुभ्यां पीनवृत्ताभ्यां प्रयत्नादू बलवद्धली,उस समय विनयशील, बलवान श्रीकृष्णने आक्रमण करते हुए बलरामजीको अपनी मोटी एवं गोल-गोल भुजाओंद्वारा बड़े प्रयत्नसे पकड़ा
sañjaya uvāca |
bhrātṛbhiḥ sahito bhīmaḥ sārjunair astrakovidaiḥ |
na vivyathe mahārāja dṛṣṭvā haladharaṃ balī ||
tam utpatantaṃ jagrāha keśavo vinayānvitaḥ |
bāhubhyāṃ pīnavṛttābhyāṃ prayatnād u balavaddhalī ||
Sañjaya sprach: O König, der mächtige Bhīma—zusammen mit seinen Brüdern und mit Arjuna, allesamt kundig im Waffengebrauch—wankte nicht im Geringsten, als er den starken Haladhara (Balarāma) sah. Als Balarāma dann zum Angriff vorschnellte, packte ihn Keśava (Krishna), gefasst und ehrerbietig, mit großer Anstrengung und hielt den kräftigen Pflugträger mit seinen dicken, gerundeten Armen zurück, sodass der Streit unter Verwandten nicht eskalierte.
संजय उवाच