Shloka 26
Plakṣaprasravaṇa–Kārapacana tīrtha-varṇana and Nārada’s war briefing (Śalya-parva, Adhyāya 53)
“यह महान् पुण्यप्रद, कल्याणकारी, देवताओंका प्रिय एवं सर्वगुणसम्पन्न तीर्थ है। अतः यहाँ रणभूमिमें मारे गये सम्पूर्ण नरेश सदा पुण्यमयी अक्षय गति प्राप्त करेंगे' ।। इत्युवाच स्वयं शक्र: सह ब्रह्मादिभिस्तदा । तच्चानुमोदितं सर्व ब्रह्मविष्णुमहेश्वरै:,ब्रह्मा आदि देवताओंसहित साक्षात् इन्द्रने ऐसी बातें कही थीं तथा ब्रह्मा, विष्णु और महादेवजीने इन सारी बातोंका अनुमोदन किया था
idaṁ mahān puṇyapradaṁ kalyāṇakārī devatānāṁ priyaṁ ca sarvaguṇasampannaṁ tīrtham | ataḥ iha raṇabhūmau māritāḥ samagrā nṛpāḥ sadā puṇyamayīm akṣayāṁ gatiṁ prāpsyanti iti || ity uvāca svayaṁ śakraḥ saha brahmādibhis tadā | tac cānumoditaṁ sarvaṁ brahma-viṣṇu-maheśvaraiḥ ||
„Dies ist ein großer tīrtha, eine heilige Furt, die Verdienst spendet, Wohlergehen bringt, den Göttern lieb ist und mit allen Vorzügen erfüllt. Darum werden alle Könige, die hier auf dem Schlachtfeld gefallen sind, gewiss ein unvergängliches, verdienstreiches Geschick erlangen.“ So sprach damals Śakra (Indra) selbst, zusammen mit Brahmā und den übrigen Göttern; und all diese Worte wurden von Brahmā, Viṣṇu und Maheśvara gebilligt.
राम उवाच
Educational Q&A
The verse asserts that a sanctified tīrtha can confer enduring spiritual benefit even in the context of war: those slain on that consecrated battlefield are said to attain an imperishable, merit-filled destiny, validated by the highest gods.
Indra (Śakra), together with Brahmā and other deities, proclaims the battlefield-site to be a supremely meritorious tīrtha and declares the fate of the fallen kings; Brahmā, Viṣṇu, and Maheśvara then endorse this declaration.