Shloka 27
Kurukṣetra–Samantapañcaka Māhātmya: King Kuru’s Ploughing and Indra’s Boon (प्रजापतेरुत्तरवेदिः समन्तपञ्चकं)
तत्रापि दत्त्वा दानानि द्विजातिभ्य: परंतप: । शुश्राव शल्यं संग्रामे निहतं पाण्डवैस्तदा,वहीं रहकर शत्रुओंको संताप देनेवाले बलरामजीने शल्यके मारे जानेका समाचार सुना था। वहाँ भी मधुवंशी बलरामने ब्राह्मणोंको अनेक प्रकारके दान दे समन्तपंचक द्वारसे निकलकर ऋषियोंसे कुरुक्षेत्रके सेवनका फल पूछा
tatrāpi dattvā dānāni dvijātibhyaḥ paraṃtapaḥ | śuśrāva śalyaṃ saṃgrāme nihataṃ pāṇḍavais tadā ||
Auch dort, nachdem er den „Zweimalgeborenen“ (dvija) Gaben dargebracht hatte, vernahm der Feindversenger die Nachricht, dass Śalya in der Schlacht von den Pāṇḍava erschlagen worden sei. Der Vers betont den ethischen Rahmen des Epos: Selbst angesichts düsterer Kriegsbotschaften bewahrt der Rechtschaffene Ehrfurcht vor den Brahmanen und erfüllt die Pflicht des Gebens, indem er Wohltätigkeit und Achtung der heiligen Ordnung als wesentlichen Teil des Dharma begreift.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharmic conduct—especially charity and honoring the twice-born—remains a duty even when one is surrounded by war and receives harsh news. Ethical steadiness is portrayed as a mark of the truly noble.
Vaiśampāyana narrates that Balarāma, after giving gifts to the twice-born, hears that Śalya has been killed in the battle by the Pāṇḍavas.