Shloka 2
Kurukṣetra–Samantapañcaka Māhātmya: King Kuru’s Ploughing and Indra’s Boon (प्रजापतेरुत्तरवेदिः समन्तपञ्चकं)
सुदुष्करमिदं ब्रद्म॑ंस्त्वत्त: श्रुतमनुत्तमम् । आखायाहि तत्त्वमखिलं यथा तपसि सा स्थिता,ब्रह्म! मैंने आपके मुखसे यह अत्यन्त उत्तम तथा परम दुष्कर तपकी बात सुनी है। आप सारा वृत्तान्त यथार्थरूपसे बताइये; वह कन्या क्यों तपस्यामें प्रवृत्त हुई थी?
Janamejaya uvāca | suduṣkaram idaṃ brahman tvattaḥ śrutam anuttamam | ākhyāhi tattvam akhilaṃ yathā tapasi sā sthitā ||
Janamejaya sprach: „O Brahmane, ich habe von dir diesen höchst vortrefflichen Bericht vernommen—doch handelt er von einer Askese (tapas), die überaus schwer zu vollbringen ist. Sage mir die ganze Wahrheit in allen Einzelheiten: Wie kam es, dass jenes Mädchen in solchem tapas fest gegründet war, und aus welchem Grund nahm sie es auf sich?“
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic mode of learning: respectful inquiry into difficult spiritual discipline (tapas) and insistence on tattva—complete, truthful explanation rather than partial hearsay.
Janamejaya, having heard an extraordinary account of severe austerity from the sage, asks for the full backstory—specifically why and how an unnamed maiden undertook and sustained such tapas.