Vṛddha-kanyā-carita and Balarāma’s Kurukṣetra Inquiry (वृद्धकन्या-चरितम् / कुरुक्षेत्रफल-प्रश्नः)
जनमेजय उवाच कथं द्वादशवार्षिक्यामनावृष्ट्यां द्विजोत्तमान् । ऋषीनध्यापयामास पुरा सारस्वतो मुनि:,जनमेजयने पूछा--मुने! प्राचीनकालमें सारस्वत मुनिने बारह वर्षोकी अनावृष्टिके समय उत्तम ब्राह्मणोंको किस प्रकार वेदोंका अध्ययन कराया था?
Janamejaya uvāca: kathaṁ dvādaśavārṣikyām anāvṛṣṭyāṁ dvijottamān ṛṣīn adhyāpayām āsa purā Sārasvato muniḥ?
Janamejaya fragte: „O Weiser, wie vermochte es der Weise Sārasvata in alter Zeit, während einer zwölfjährigen Dürre die vornehmsten Brahmanen—jene Seher-Schüler—in den Veden zu unterweisen?“
जनमेजय उवाच
The verse foregrounds the ethical importance of preserving Vedic knowledge and teaching lineage even amid severe societal crisis (a prolonged drought), implying that dharma includes sustaining learning and guidance when conditions are hardest.
King Janamejaya asks the narrator-sage to explain an earlier episode: during a twelve-year drought, how the sage Sārasvata continued to teach the Vedas to eminent Brahmin seers.