Shloka 27
बदरपाचन-तीर्थमाहात्म्यम् | Badarapācana Tīrtha Māhātmya
Indratīrtha and the Austerities of Srucāvatī & Arundhatī
गत्वा स्नात्वा च विधिवद् ब्राह्मणेभ्यो धनं ददौ । नरेश्वर! वहीं उनके पास धन और निधियाँ पहुँच गयी थीं। नरश्रेष्ठ हलधारी बलरामने उस तीर्थमें जाकर स्नानके पश्चात् ब्राह्मणोंके लिये विधिपूर्वक धनका दान किया || २६३ || ददृशे तत्र तत् स्थानं कौबेरे काननोत्तमे,तत्पश्चात् उन्होंने वहाँके एक उत्तम वनमें कुबेरके उस स्थानका दर्शन किया, जहाँ पूर्वकालमें महात्मा यक्षराज कुबेरने बड़ी भारी तपस्या की और बहुत-से वर प्राप्त किये
gatvā snātvā ca vidhivad brāhmaṇebhyo dhanaṃ dadau | nareśvara |
Vaiśampāyana sprach: Nachdem er dorthin gegangen und nach rechter Vorschrift gebadet hatte, schenkte er den Brahmanen in gebührender Weise Reichtum. O König, diese Tat rahmt die Pilgerfahrt als dharmisches Handeln: Reinigung durch das Bad und Vollendung durch die rechtmäßige, disziplinierte Gabe—denn heiliges Wandern ist nicht durch bloßes Schauen vollendet, sondern durch geordnetes Geben.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links ritual purity with ethical action: after prescribed bathing, one should complete the sacred act through disciplined generosity (dāna) to worthy recipients, here the Brahmins, emphasizing dharma as both rite and conduct.
The narrator reports that the pilgrim (contextually, Baladeva/Balarāma in this section) reaches a sacred place, bathes according to rule, and then gives wealth to Brahmins, marking the proper completion of a tīrtha-visit.