Shloka 34
कुमाराभिषेकप्रश्नः — Inquiry into Kumāra (Skanda) Investiture at Sarasvatī
नमुचिर्वासवाद् भीत: सूर्यरश्मिं समाविशत्,वधिष्याम्यसुरश्रेष्ठ सखे सत्येन ते शपे । पहलेकी बात है, नमुचि इन्द्रके भयसे डरकर सूर्यकी किरणोंमें समा गया था। तब इन्द्रने उसके साथ मित्रता कर ली और यह प्रतिज्ञा की 'असुरश्रेष्ठ! मैं न तो तुम्हें गीले हथियारसे मारूँगा न सूखेसे। न दिनमें मारँगा न रातमें। सखे! मैं सत्यकी सौगन्ध खाकर यह बात तुमसे कहता हूँ"
namucir vāsavād bhītaḥ sūryaraśmiṁ samāviśat | vadhiṣyāmy asuraśreṣṭha sakhe satyena te śape ||
Vaiśampāyana sprach: Namuci, von Vāsava (Indra) erschreckt, ging in die Strahlen der Sonne ein. Da schloss Indra Freundschaft mit ihm und schwor bei der Wahrheit: „O Bester der Asuras, mein Freund, ich werde dich weder mit einer nassen noch mit einer trockenen Waffe töten; weder bei Tag noch bei Nacht.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical tension between the sanctity of an oath (satya) and the possibility of manipulating its wording. It invites reflection on whether righteousness lies in merely keeping the literal terms of a vow or in honoring its intended moral spirit.
Namuci, fearing Indra, hides by merging into the sun’s rays. Indra then befriends him and swears a protective-sounding promise—he will not kill Namuci with wet or dry weapons, nor in day or night—creating an apparent safeguard that later becomes a setup for a loophole-based killing.