Shloka 20
कुमाराभिषेकप्रश्नः — Inquiry into Kumāra (Skanda) Investiture at Sarasvatī
राजन! तदनन्तर वे भूखसे पीड़ित हुए राक्षस उन सभी कृपालु मुनियोंसे बारंबार हाथ जोड़कर कहने लगे--“महात्माओ! हम भूखे हैं। सनातन धर्मसे भ्रष्ट हो गये हैं ।। न च न: कामकारो<यं यद् वयं पापकारिण: । युष्माकं चाप्रसादेन दुष्कृतेन च कर्मणा
naca naḥ kāmakāro 'yaṃ yad vayaṃ pāpakāriṇaḥ | yuṣmākaṃ cāprasādena duṣkṛtena ca karmaṇā ||
Vaiśampāyana sprach: „O König, danach verneigten sich jene Rākṣasas, vom Hunger gepeinigt, immer wieder mit gefalteten Händen vor allen mitleidsvollen Weisen und sprachen: ‚Ihr Großgesinnten, wir hungern. Wir sind vom sanātana-dharma abgefallen. Nicht wahrhaft aus freiem Willen sind wir zu Tätern der Sünde geworden; vielmehr sind wir durch das Missfallen der Weisen und durch unsere eigenen bösen Taten in diesen elenden Zustand geraten.‘“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights moral causality: suffering is linked to prior wrongdoing (duṣkṛta-karma) and to the loss of the wise persons’ favor (aprasāda). It also shows a movement toward accountability and repentance—recognizing that deviation from sanātana-dharma leads to degradation and distress.
After being afflicted by hunger, the rākṣasas approach the compassionate sages with folded hands. They confess their fallen state and explain that their sinful condition is tied to both their misdeeds and the sages’ displeasure, seeking relief or guidance.