Shloka 13
Baka Dālbhya at Avakīrṇa-tīrtha: Rāṣṭra-kṣaya and Release through Prasāda (Śalya-parva, Adhyāya 40)
स राजा कौशिकस्तात महायोग्यभवत् किल । स पुत्रमभिषिच्याथ विश्वामित्रं महातपा:,तात! लोग कहते हैं कि कुशिकवंशी राजा गाधि महान् योगी और बड़े भारी तपस्वी थे। उन्होंने अपने पुत्र विश्वामित्रको राज्यपर अभिषिक्त करके शरीरको त्याग देनेका विचार किया। तब सारी प्रजा उनसे नतमस्तक होकर बोली--“महाबुद्धिमान् नरेश! आप कहीं न जाय, यहीं रहकर हमारी इस जगतके महान् भयसे रक्षा करते रहें!
sa rājā kauśikas tāta mahāyogī abhavat kila | sa putram abhiṣicyātha viśvāmitraṃ mahātapāḥ ||
Vaiśaṃpāyana sprach: „Mein Lieber, man sagt in der Tat, König Gādhi aus der Kauśika-Linie sei ein großer Yogin geworden. Jener mächtige Asket, nachdem er seinen Sohn Viśvāmitra zum König geweiht und eingesetzt hatte, fasste den Entschluss, den Körper zu verlassen und zu entsagen.“
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic transition: a ruler fulfills worldly duty by ensuring orderly succession (abhiṣeka of the heir) and then turns toward spiritual discipline and renunciation, presenting kingship and asceticism as complementary stages when guided by responsibility.
Vaiśaṃpāyana narrates that King Gādhi, famed as a great yogin and ascetic, installs his son Viśvāmitra on the throne and then intends to give up his body—signaling his withdrawal from royal life after securing the kingdom’s continuity.