द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
ततो दुर्योधनो राजा दृष्टवा स्वबलसंक्षयम् | हतशेषान् समानीय क्रुद्धो रथगणान् बहून्
tato duryodhano rājā dṛṣṭvā svabalasaṃkṣayam | hataśeṣān samānīya kruddho rathagaṇān bahūn |
Sañjaya sprach: Da sah König Duryodhana den Schwund seiner eigenen Streitmacht, sammelte die Überlebenden des Gemetzels um sich und ließ, von Zorn entflammt, zahlreiche Scharen von Wagenkämpfern aufbieten.
संजय उवाच
The verse implicitly warns that anger-driven leadership in crisis tends to intensify violence rather than restore order. Seeing loss (saṃkṣaya), Duryodhana chooses wrath and mobilization, illustrating how attachment to victory and wounded pride can eclipse discernment and dharmic restraint.
Sañjaya reports that Duryodhana observes his side’s forces greatly reduced. He then gathers the surviving remnants and, in anger, organizes many chariot units—preparing for continued fighting despite heavy losses.