Shloka 103
द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
निरानन्द गतश्रीकं हृताराममिवाशयम् | शून्यरूपमपध्वस्तं दुःखाद दुःखतरो5भवत्,वहाँ न तो आनन्द था और न वैभवजनित शोभा ही दृष्टिगोचर होती थी। वह राजभवन उस जलाशयके समान जनशून्य और विध्वस्त-सा जान पड़ता था, जिसके तटका उद्यान नष्ट हो गया हो। वहाँ पहुँचकर विदुरजी दुःखसे अत्यन्त खिन्न हो गये
sañjaya uvāca | nirānanda-gataśrīkaṁ hṛtārāmam ivāśayam | śūnya-rūpam apadhvastaṁ duḥkhād duḥkhataraḥ abhavat |
Sañjaya sprach: Die königliche Residenz erschien ohne Freude und ihres früheren Glanzes beraubt. Sie glich einem Wasserbecken, dem man jede Anmut genommen hat: leer im Anblick und wie verwüstet. Als Vidura dort ankam, wurde er überwältigt; sein Kummer wurde noch tiefer, denn das Haus, das einst Ordnung und Wohlstand verkörperte, stand nun als hohles Zeichen des Verlustes da.
संजय उवाच