Shloka 32
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — दुर्योधनस्य ह्रदप्रवेशः
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Duryodhana’s Entry into the Lake
पर्वतं वारिधाराभि: सविद्युत इवाम्बुदा: | भीमसेनके नाराचोंको तेल पिलाया गया था। उनके द्वारा भीमसेनके हाथसे मार खाये हुए शत्रु-सैनिकोंने रणभूमिमें कुपित होकर सहदेवको अपने बाणोंकी वर्षासे ढक दिया, मानो बिजलीसहित मेघोंने जलकी धाराओंसे पर्वतको आच्छादित कर दिया हो ।। ततो<5स्यापतत: शूर: सहदेव: प्रतापवान्
sañjaya uvāca | parvataṃ vāridhārābhiḥ savidyuta ivāmbudāḥ | tato 'syāpatataḥ śūraḥ sahadevaḥ pratāpavān ||
Sañjaya sprach: „Wie Wolken, von Blitzen durchzuckt, einen Berg mit Regenströmen durchnässen und verhüllen, so bedeckten die feindlichen Krieger—im Zorn auf dem Schlachtfeld, nachdem Bhīmasena sie getroffen hatte—Sahadeva mit einem dichten Pfeilhagel. Da stürmte Sahadeva, der tapfere Held von großer Kraft, nach vorn.“
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in war: even when overwhelmed by hostile force (an arrow-storm), a righteous warrior does not collapse into fear or rage but advances with steadiness and valor, meeting violence with disciplined courage.
After Bhimasena has struck down many foes, the surviving enemy warriors, angered, concentrate their attack on Sahadeva, covering him with a rain-like barrage of arrows. Despite this, Sahadeva—brave and powerful—moves forward to engage.