Shloka 29
भीमसेनस्य कौरवसुतवधः तथा श्रुतर्वावधः
Slaying of Kaurava princes and the fall of Śrutarvā
तत्रैकबाणनिहतानपश्याम महागजान् । पतितान् पात्यमानांश्व निर्भिनज्नान् सव्यसाचिना,वहाँ हमने देखा कि सव्यसाची अर्जुके एक ही बाणकी चोट खाकर बड़े-बड़े हाथियोंके शरीर विदीर्ण होकर गिर गये हैं और लगातार गिराये जा रहे हैं
tatraika-bāṇa-nihatān apaśyāma mahā-gajān | patitān pātyamānāṁś ca nirbhinna-jñān savyasācinā ||
Sañjaya sagte: „Dort sahen wir mächtige Elefanten durch nur einen einzigen Pfeil zu Boden gehen — manche bereits gefallen, andere unablässig niedergerungen — während ihre Leiber von Savyasācin (Arjuna) aufgerissen wurden.“ Der Vers betont die furchterregende Wirksamkeit kriegerischer Kunst auf dem Schlachtfeld, wo Macht und Leben in einem Augenblick zunichte werden, und erinnert an das schwere moralische Gewicht des Krieges, selbst wenn er im Namen der Pflicht geführt wird.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the awe-inspiring power of a warrior’s skill and the stark reality of war: even the mightiest beings can be destroyed instantly. Implicitly, it invites reflection on the ethical gravity of battlefield action, even when undertaken as kṣatriya-dharma.
Sañjaya reports what was witnessed on the battlefield: Arjuna (called Savyasācin) is felling huge elephants with single arrows; some lie already dead while others are still being brought down, their bodies visibly torn by the strikes.