Kṛtavarmā–Sātyaki Chariot Duel and Kaurava Morale Shock (कृतवर्म-सात्यकि-द्वैरथम्)
ततः प्रभग्ना सहसा महाचमू: सा पाण्डवी तेन नराधिपेन । दिशश्चतस्र: सहसा विधाविता गजेन्द्रवेगं तमपारयन्ती
tataḥ prabhagnā sahasā mahācamūḥ sā pāṇḍavī tena narādhipena | diśaś catasraḥ sahasā vidhāvitā gajendravegaṃ tam apārayantī ||
Sañjaya sprach: Da brach jenes gewaltige Heer der Pāṇḍavas plötzlich in Unordnung auseinander, durch jenen König verursacht. Unfähig, dem Ansturm standzuhalten, der dem Vorstoß eines Elefantenfürsten glich, floh das Heer sogleich in alle vier Himmelsrichtungen. Als die schnell dahinstürmende Schar in der Flucht gesehen wurde, begannen die vornehmsten Kämpfer auf deiner Seite, den Mleccha-König Śālva zu preisen und auf dem Schlachtfeld ihre mondhell glänzenden Muschelhörner zu blasen.
संजय उवाच
The verse highlights how quickly collective morale can collapse under overwhelming force, and how battlefield acclaim (praise and conch-blasts) is used to amplify perceived superiority—an ethical reminder that victory and fear often spread through psychological contagion as much as through weapons.
Śālva’s charge is described as having the force of a great elephant; the Pāṇḍava host cannot endure it and scatters in all directions. Seeing this, the leading warriors on Dhṛtarāṣṭra’s side praise Śālva and blow their conches in triumph.