Shloka 12
Chapter 14: Divyāstra-Prayoga and Ṛṣi Intervention (दिव्यास्त्रप्रयोगः ऋषिसमागमश्च)
उभौ शमयितुं वीरौ भारद्वाजधनंजयौ,सम्पूर्ण धर्मोके ज्ञाता तथा समस्त प्राणियोंके हितैषी वे दोनों परम तेजस्वी मुनि अश्वत्थामा और अर्जुन--इन दोनों वीरोंको शान्त करनेके लिये इनके प्रज्वलित अस्त्रोंके बीचमें खड़े हो गये
ubhau śamayituṁ vīrau bhāradvāja-dhanañjayau, sampūrṇa-dharmau jñātārau tathā samasta-prāṇināṁ hitaiṣiṇau; tau dvau parama-tejasvī munī aśvatthāmā arjunaś ca—etau vīrau śāntayituṁ tayoḥ prajvalitāstrayoḥ madhye sthitau.
Vaiśampāyana sprach: Um jene beiden Helden zu besänftigen—Bhāradvājas Sohn (Aśvatthāmā) und Dhanañjaya (Arjuna)—stellten sich die zwei überaus strahlenden Weisen, fest im Dharma gegründet, klar im Urteil und dem Wohl aller Lebewesen verpflichtet, zwischen ihre lodernden, zum Einsatz bereiten Waffen, um den Streit zu zügeln, ehe er weiteres Verderben brächte.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in the aftermath of catastrophe, dharma expresses itself as restraint: those who truly seek the welfare of all beings intervene to prevent escalation, placing ethical responsibility above victory or vengeance.
Aśvatthāmā and Arjuna are poised with blazing, empowered weapons against each other. Two dharma-knowing sages step between them to calm both warriors and avert a destructive exchange.