Shloka 1
Chapter 14: Divyāstra-Prayoga and Ṛṣi Intervention (दिव्यास्त्रप्रयोगः ऋषिसमागमश्च)
अप ह बछ। ] अत्ऑकाए:<ह चतुर्दशो 5 ध्याय: अश्वत्थामाके अस्त्रका निवारण करनेके लिये अर्जुनके द्वारा ब्रह्मास्त्रका प्रयोग एवं वेदव्यासजी और देवर्षि नारदका प्रकट होना वैशम्पायन उवाच इड्धितेनैव दाशा्हस्तमभिप्रायमादित: । द्रौणे्बुदध्वा महाबाहुरर्जुन॑ प्रत्यभाषत
Vaiśampāyana uvāca: Iddhitenaiva daśāhastam abhiprāyam āditaḥ | Drauṇim uddhṛtya mahābāhur Arjunaḥ pratyabhāṣata ||
Vaiśampāyana sprach: Da Arjuna, der Mächtigarmige, von Anfang an die Absicht hinter Aśvatthāmās Tat klar erkannt hatte, wandte er sich direkt an ihn. Der Vers rahmt Arjunas Antwort als bewusst und urteilsstark—ein ethisches Gegengewicht zu einer leichtsinnigen Eskalation der Gewalt und die Vorbereitung darauf, zerstörerische Waffen zu zügeln, statt Zorn mit blinder Vergeltung zu beantworten.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights discernment and restraint: a righteous response begins by understanding the opponent’s intention and then acting to prevent further harm, rather than reacting impulsively.
After recognizing Aśvatthāmā’s intent (in the context of deploying catastrophic weaponry), Arjuna turns to address him—marking the beginning of Arjuna’s intervention to counter and restrain the impending destruction.