Shloka 25
Adhyaya 11 — Draupadī’s Grief, Demand for Justice, and Bhīma’s Departure
“यह बात सम्पूर्ण जगतमें प्रसिद्ध है कि वारणावतनगरमें जब कुन्तीके पुत्रोंपर भारी संकट पड़ा था, तब आप ही द्वीपके समान उनके रक्षक हुए थे ।। हिडिम्बदर्शने चैव तथा त्वमभवो गति: । तथा विराटनगरे कीचकेन भृशार्दिताम्
yaḥ bāta sampūrṇa-jagat-e prasiddhā asti yat Vāraṇāvata-nagare yadā Kuntī-putreṣu bhārī saṅkaṭaḥ apatat, tadā tvam eva dvīpa iva teṣāṃ rakṣakaḥ abhavaḥ. hiḍimba-darśane ca eva tathā tvam abhavo gatiḥ; tathā Virāṭa-nagare Kīcakena bhṛśa-arditām.
Dies ist in der ganzen Welt bekannt: In der Stadt Vāraṇāvata, als Kuntīs Söhne in schwere Gefahr gerieten, wurdest du allein ihr Beschützer — wie eine Insel für Ertrinkende. Ebenso wurdest du bei der Begegnung mit Hiḍimba ihre Zuflucht; und ebenso in der Stadt Virāṭa, als sie von Kīcaka grausam bedrängt wurden.
वैशम्पायन उवाच