Shloka 39
उक्तवान् न गृहीतं वै मया पुत्रहितैषिणा,“महाराज! ऐसा करनेपर आप परम कल्याणके भागी होंगे।” संजय! इस प्रकार विदुरने मुझसे धर्म और अर्थयुक्त बातें कही थीं; किंतु पुत्रका हित चाहनेवाला होकर भी मैंने उनकी बात नहीं मानी
dhṛtarāṣṭra uvāca | uktavān na gṛhītaṃ vai mayā putrahitaiṣiṇā | “mahārāja! evaṃ karṇe paraṃ kalyāṇasya bhāgī bhaviṣyasi” iti | sañjaya! evaṃ vidureṇa mayā saha dharmārthayuktā vācaḥ kathitāḥ; kintu putrasya hitaṃ kāṅkṣamāṇo 'pi mayā tasya vacanaṃ na gṛhītam |
Dhṛtarāṣṭra sprach: „Ich nahm das Gesagte nicht an, obwohl ich das Wohl meiner Söhne suchte. ‚O König, wenn du so handelst, wirst du am höchsten Heil teilhaben.‘ Sañjaya, so sprach Vidura zu mir Worte, gegründet auf Dharma und kluge Staatskunst; doch selbst im Verlangen nach dem Nutzen meines Sohnes beachtete ich seinen Rat nicht.“
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Even when one claims to seek a loved one’s welfare, attachment can make one reject dharmic and prudent counsel; true welfare requires listening to righteous advice over partiality.
Dhṛtarāṣṭra tells Sañjaya that Vidura had advised him with words aligned to dharma and political wisdom, promising ‘highest good’ if followed, but Dhṛtarāṣṭra admits he did not accept that counsel due to his bias toward his sons.