Shloka 8
यथोपजोषमासीना: पुनर्द्यूतप्रवृत्तये सर्वलोकविनाशाय दैवेनोपनिपीडिता:,महारथी भरतश्रेष्ठ पाण्डव पुनः उस सभामें प्रविष्ट हुए। उन्हें देखकर सुहृदोंके मनमें बड़ी पीड़ा होने लगी। प्रारब्धके वशीभूत हुए कुन्तीकुमार सम्पूर्ण लोकोंके विनाशके लिये पुनः द्यूतक्रीड़ा आरम्भ करनेके उद्देश्यसे चुपचाप वहाँ जाकर बैठ गये
Vaiśampāyana uvāca—yathopajoṣam āsīnāḥ punardyūtapravṛttaye sarvalokavināśāya daivenopanipīḍitāḥ; mahārathī bharataśreṣṭha pāṇḍavāḥ punaḥ sabhāṃ praviṣṭāḥ. tān dṛṣṭvā suhṛdāṃ manasi mahān pīḍā samajāyata. prārabdhavaśībhūtāḥ kuntīkumārāḥ samastalokānāṃ vināśārthaṃ punar dyūtakrīḍām ārabdhum uddiśya tūṣṇīṃbhūtāḥ tatra gatvā niṣeduḥ.
Vaiśaṃpāyana sprach: Vom Schicksal niedergezwungen setzten sich die Pāṇḍavas erneut — still und ohne Widerstand — in der Absicht, das Würfelspiel wieder aufzunehmen, einen Weg, der Verderben über die Welten bringen sollte. O Bester der Bharatas, jene großen Wagenkämpfer betraten die Halle abermals; und als ihre Wohlgesinnten sie sahen, stieg tiefer Schmerz in ihren Herzen auf. Die Söhne Kuntīs, gebunden an das, was bereits begonnen hatte (an ihren vorgezeichneten Lauf), gingen schweigend hin und nahmen Platz, um das verhängnisvolle Spiel von neuem in Gang zu setzen — zur Zerstörung von allem.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unethical actions—here, the renewed dice-game—can proceed under the pressure of fate and social power, yet still generate collective suffering. It underscores the moral danger of passively yielding to a destructive course once set in motion, and the way private vice in a royal court can expand into public catastrophe.
After earlier events in the assembly, the Pāṇḍavas return to the sabhā and sit down again to resume gambling. Their allies and well-wishers feel intense pain on seeing them submit silently, as the renewed dice-game is portrayed as a step that will lead toward widespread ruin.