Shloka 26
एवमुकक््त्वा धृतराष्ट्रो मनीषी हितान्वेषी बान्धवानामपायात् | कृष्णां पाञ्चालीमब्रवीत् सानन््त्वपूर्व विमृश्यैतत् प्रज्ञया तत्त्वबुद्धि:,ऐसा कहकर बन्धु-बान्धवोंको विनाशसे बचाकर उनके हितकी इच्छा रखनेवाले तत्त्वदर्शी एवं मेधावी राजा धृतराष्ट्रने अपनी बुद्धिसे इस दुःखद प्रसंगपर विचार करके पांचालराजकुमारी कृष्णाको सान्त्वना देते हुए इस प्रकार कहा--
evam uktvā dhṛtarāṣṭro manīṣī hitānveṣī bāndhavānām apāyāt | kṛṣṇāṃ pāñcālīm abravīt sāntvapurvaṃ vimṛśyaitat prajñayā tattvabuddhiḥ ||
Nachdem er so gesprochen hatte, sann der weise König Dhṛtarāṣṭra—der das Wohl seiner Verwandten suchte und ihren Untergang abwenden wollte—mit scharfem Verstand über dieses schmerzliche Geschehen nach. Dann wandte er sich an Kṛṣṇā, die Prinzessin von Pāñcāla, und sprach tröstende Worte, geleitet von Einsicht in die Wahrheit der Sache.
धृतराष्टर उवाच
Educational Q&A
Even amid wrongdoing and public humiliation, a ruler is expected to deliberate with clear intelligence and act to avert greater destruction—seeking the welfare of the entire family and offering measured, consoling speech rather than inflaming conflict.
After speaking earlier in the assembly context, Dhṛtarāṣṭra reflects on the grievous situation and then addresses Draupadī (Kṛṣṇā Pāñcālī) with consolatory words, indicating an attempt to contain the crisis and prevent further ruin for the Kuru kin.