Shloka 13
पाण्डवानां वनप्रस्थानवर्णनम् / The Pāṇḍavas’ Departure for the Forest
Vidura’s Report and Portents
भीमसेनस्तमालोक्य नेत्रे उत्फाल्य लोहिते । प्रोवाच राजमध्ये तं॑ सभां विश्रावयन्निव,उसे देखकर भीमसेनकी आँखें क्रोधसे लाल हो गयीं। वे आँखें फाड़-फाड़कर देखते और सारी सभाको सुनाते हुए-से राजाओंके बीचमें बोले--
bhīmasenas tam ālokya netre utphālya lohite | provāca rājamadhye taṃ sabhāṃ viśrāvayann iva ||
Als er ihn sah, röteten sich Bhīmasenas Augen vor Zorn und schienen hervorzutreten. Inmitten der versammelten Könige erhob er die Stimme, als wolle er den ganzen Hof hören lassen—Worte, geladen mit Empörung und dem öffentlichen Ruf nach Rechenschaft.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how moral outrage, when witnessed in a public forum, seeks expression as a call for justice and accountability. It also cautions that anger is powerful and visible—especially in a royal court—so speech becomes an ethical act with consequences.
Vaishampayana describes Bhīma seeing the offending person in the court; Bhīma’s eyes turn red with rage and he stares intensely. Then, standing among the kings, he speaks loudly as if to ensure the entire assembly hears his protest.