Shloka 80
Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
जिस सभामें निनन््दाके योग्य मनुष्यकी निन्दा की जाती है, वहाँ सभापति निष्पाप हो जाता है, सभासद भी पापसे मुक्त हो जाते हैं और सारा पाप करनेवालेको ही लगता है ।।
yasyāṁ sabhāyāṁ nindāyogyaṁ manuṣyaṁ nindanti, tatra sabhāpatiḥ niṣpāpo bhavati, sabhāsadāś ca pāpamuktā bhavanti, sarvaṁ pāpaṁ tu kartur eva lagati. vitathaṁ tu vadeyur ye dharmaṁ prahlāda pṛcchate; iṣṭāpūrtaṁ ca te ghnanti sapta sapta parāvarān, prahlāda.
Kāśyapa sprach: „In einer Versammlung, in der der wahrhaft Tadelwürdige getadelt wird, trifft den Vorsitzenden keine Sünde; auch die Mitglieder der Versammlung werden von Schuld befreit, und die ganze Last der Sünde fällt allein auf den Übeltäter. Doch wer einem, der nach Dharma fragt, eine falsche Antwort gibt—o Prahlāda—vernichtet sein eigenes Verdienst aus Opfern und öffentlichen Wohltaten und schlägt zudem das angesammelte Verdienst von sieben Generationen vor ihm und sieben Generationen nach ihm nieder.“
कश्यप उवाच
Educational Q&A
Rightful censure of a blameworthy person in a formal assembly does not taint the presiding authority or the council; guilt adheres to the wrongdoer. Conversely, lying when asked about dharma is a grave moral failure that destroys one’s religious and charitable merit and harms the moral capital of one’s lineage.
Kaśyapa instructs Prahlāda on norms of ethical speech and adjudication: how blame should be assigned in an assembly, and how dangerous it is to mislead a sincere inquirer about dharma.