Shloka 61
Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
संकटमें पड़ा हुआ मनुष्य अग्निकी भाँति चिन्तासे प्रज्वलित हुआ सभाकी शरण लेता है, उस समय सभासदगण धर्म और सत्यका आश्रय लेकर अपने वचनोंद्वारा उसे शान्त करते हैं ।।
saṅkaṭe patito manuṣyo 'gnir iva cintayā prajvalitaḥ sabhāṃ śaraṇaṃ gacchati; tadā sabhāsadaḥ dharma-satya-āśrayaṃ kṛtvā svair vacobhis taṃ śāntayanti. dharma-praśnam ato brūyād āryaḥ satyena mānavaḥ; vibhruyus tatra taṃ praśnaṃ kāma-krodha-balātigāḥ.
Vidura spricht: Wenn ein Mensch in Not gerät, brennt er vor Sorge wie Feuer und sucht Zuflucht in der Versammlung. Dann beruhigen die Mitglieder der Versammlung, gestützt auf Dharma und Wahrheit, ihn mit ihren Worten. Darum soll ein Edler eine Frage des Dharma wahrhaftig vorbringen; und die Ratgeber sollen sie genau prüfen, indem sie sich über die Macht von Begierde und Zorn erheben.
विदुर उवाच
Educational Q&A
In times of crisis, ethical decision-making should be brought before a competent assembly: the questioner must speak truthfully and frame the issue as a dharma-question, while the counsellors must deliberate impartially, free from desire and anger, grounding their counsel in dharma and satya.
Vidura describes the proper function of the royal assembly: a distressed person seeks the sabhā for guidance, and the sabhāsads are expected to pacify him through principled counsel. He then states the rule of procedure—truthful presentation by the petitioner and dispassionate, accurate deliberation by the council.