Shloka 4
पुनर्द्यूत-समाह्वानम्
Renewed Summons to the Dice-Game and Exile Wager
प्रातिकाम्युवाच युधिष्ठिरो द्यूतमदेन मत्तो दुर्योधनो द्रौपदि त्वामजैषीत् । सा त्वं प्रपद्यस्व धृतराष्ट्रस्य वेश्म नयामि त्वां कर्मणे याज्ञसेनि,प्रातिकामी बोला--ट्रपदकुमारी! धर्मराज युधिष्ठिर जूएके मदसे उन्मत्त हो गये थे। उन्होंने सर्वस्व हारकर आपको दाँवपर लगा दिया। तब दुर्योधनने आपको जीत लिया। याज्ञसेनी! अब आप धुृतराष्ट्रके महलमें पधारें। मैं आपको वहाँ दासीका काम करवानेके लिये ले चलता हूँ
Vaiśaṃpāyana uvāca: Prātikāmy uvāca—Yudhiṣṭhiro dyūtamadena matto Duryodhano Draupadi tvām ajaiṣīt. Sā tvaṃ prapadyasva Dhṛtarāṣṭrasya veśma; nayāmi tvāṃ karmaṇe, Yājñaseni.
Prātikāmī sprach: „Draupadī, Yudhiṣṭhira, vom Rausch des Würfelspiels betört, setzte dich, nachdem er alles verloren hatte, als Einsatz. Duryodhana hat dich nun gewonnen. Darum füge dich und begib dich in den Palast Dhṛtarāṣṭras; o Yājñasenī, ich werde dich dorthin führen, damit man dich zum Dienst anhält.“
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how loss of self-control and moral discernment (here, gambling-induced delusion) can lead to grave ethical collapse—treating persons as property and attempting to reduce dignity to servitude—thereby exposing the tension between royal power, dharma, and human worth.
A court attendant, Prātikāmin, conveys to Draupadī that Yudhiṣṭhira, having lost in the dice game, staked her and that Duryodhana claims to have won her; he orders her to come to Dhṛtarāṣṭra’s palace to be made to serve, setting up the ensuing confrontation in the Kuru court.