Shloka 19
अध्याय ६४ — सभामध्ये क्रोध-निवारणम्
Restraint of wrath in the royal assembly
वैचित्रवीर्यस्थ यशो धनं च वाञ्छाम्यहं सहपुत्रस्य शश्वत् यथा तथा ते>स्तु नमश्न ते<स्तु ममापि च स्वस्ति दिशन्तु विप्रा:,मैं तो चाहता हूँ कि विचित्रवीर्यनन्दन धृतराष्ट्र और उनके पुत्रोंकोी सदा यश और धन दोनों प्राप्त हो, परंतु दुर्योधन! तुम जैसे रहना चाहते हो, वैसे रहो, तुम्हें नमस्कार है। ब्राह्मणलोग मेरे लिये भी कल्याणका आशीर्वाद दें
vaicitravīryasya yaśo dhanaṃ ca vāñchāmy ahaṃ saha-putrasya śaśvat | yathā tathā te ’stu namaś ca te ’stu mamāpi ca svasti diśantu viprāḥ ||
Vidura sprach: „Unablässig wünsche ich Dhṛtarāṣṭra, dem Sohn Vicitravīryas, zusammen mit seinen Söhnen dauerhaften Ruhm und Reichtum. Doch, Duryodhana, lebe, wie du es wählst; ich verneige mich vor dir. Mögen die Brāhmaṇas auch für mich Segensworte des Wohlergehens sprechen.“
विदुर उवाच
Educational Q&A
One may sincerely wish well for family and kingdom, yet must not endorse adharma. Vidura offers goodwill and respectful closure while acknowledging that Duryodhana will follow his own will; the moral weight is placed on right conduct and the blessings of the wise.
In the Sabha Parva context of escalating hostility, Vidura addresses the Kuru situation: he expresses a standing wish for Dhṛtarāṣṭra and his sons to have prosperity and honor, but he also signals separation from Duryodhana’s chosen path, ending with salutations and invoking brāhmaṇa blessings.