Adhyāya 52 (Sabhā-parva): Vidura Invites Yudhiṣṭhira to Hastināpura for the Dice Match
चन्दनागुरुकाष्ठानां भारान् कालीयकस्य च । चर्मरत्नसुवर्णानां गन्धानां चैव राशय:,राजन्! चन्दन और अगुरुकाष्ठ तथा कृष्णागुरुकाष्ठके अनेक भार, चर्म, रत्न, सुवर्ण तथा सुगन्धित पदार्थोकी राशि और दस हजार किरातदेशीय दासियाँ, सुन्दर-सुन्दर पदार्थ, दूर देशोंके मृग और पक्षी तथा पर्वतोंसे संगृहीत तेजस्वी सुवर्ण एवं सम्पूर्ण भेंट-सामग्री लेकर आये हुए राजालोग द्वारपर रोके जानेके कारण खड़े थे
candana-aguru-kāṣṭhānāṁ bhārān kālīyakasya ca | carma-ratna-suvarṇānāṁ gandhānāṁ caiva rāśayaḥ, rājan |
Duryodhana sprach: „O König, da lagen Berge von Tribut: Lasten von Sandelholz und Agaru-Holz, dazu auch Kāliyaka; ferner Haufen von Häuten, Edelsteinen, Gold und duftenden Stoffen. Und doch wurden jene Könige, die mit solchen Gaben gekommen waren, am Tor stehen gelassen — zurückgehalten und entehrt.“
दुर्योधन उवाच
The verse highlights how power and wealth should be handled with restraint and respect: obstructing or humiliating rightful guests and tribute-bearers violates proper royal conduct and fuels resentment—an ethical failure that contributes to larger conflict.
Duryodhana reports to the king that many rulers arrived with rich tribute—sandalwood, agaru, kālīyaka, hides, gems, gold, and perfumes—but were stopped at the gate and left standing, implying a breach of courtly etiquette and an affront to those kings.