Shloka 6
Dyūta-āhvāna: Śakuni’s Proposal, Vidura’s Warning, and the Summons of Yudhiṣṭhira
Sabhā-parva 51
त्रिखर्व बलिमादाय द्वारि तिष्ठन्ति वारिता: । ब्रह्मणा वाटधानाश्न गोमन्त: शतसड्घश:,महाराज! ब्राह्मणलोग तथा गाय-बैलोंका पोषण करनेवाले वैश्य और दास-कर्मके योग्य शूद्र आदि सभी महात्मा धर्मराजकी प्रसन्नताके लिये तीन खर्बके लागतकी भेंट लेकर दरवाजेपर रोके हुए खड़े थे। ब्राह्मणलोग तथा हरी-भरी खेती उपजाकर जीवन-निर्वाह करनेवाले और बहुत-से गाय-बैल रखनेवाले वैश्य सैकड़ों दलोंमें इकट्ठे होकर सोनेके बने हुए सुन्दर कलश एवं अन्य भेंट-सामग्री लेकर द्वारपर खड़े थे। परंतु भीतर प्रवेश नहीं कर पाते थे
trikharva balim ādāya dvāri tiṣṭhanti vāritāḥ | brahmaṇā vāṭadhānāś ca gomantaḥ śataśaḍghaśaḥ ||
Duryodhana sprach: „Mit Abgaben im Wert von drei Kharvas stehen sie am Tor selbst, zurückgehalten und nicht eingelassen. Brahmanen und wohlhabende Hausväter — mit gut bestellten Feldern und reichlich Vieh — haben sich in Hunderten von Scharen versammelt, bringen goldene Krüge und andere Gaben, doch sie bleiben draußen, ohne Einlass.“
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Righteous rule (dharma) naturally draws voluntary honor, wealth, and social support; the ethical contrast is highlighted by Duryodhana’s jealousy, showing how envy distorts one’s perception of another’s deserved prosperity.
Duryodhana describes crowds of respected people—Brahmins and prosperous cattle-owning/agricultural groups—arriving with enormous tribute for Dharmarāja, yet being stopped at the gate and unable to enter, emphasizing the scale of Yudhiṣṭhira’s fame and the pressure of visitors/offerings.