Shloka 7
Śiśupāla-nigraha-prastāva: Yudhiṣṭhira’s Conciliation and Bhīṣma’s Defense of Kṛṣṇa
Book 2, Chapter 35
हिरण्यस्य सुवर्णस्य रत्नानां चान्ववेक्षणे | दक्षिणानां च वै दाने कृपं राजा न्न्ययोजयत्,उत्तम वर्णके स्वर्ण तथा रत्नोंको परखने, रखने और दक्षिणा देनेके कार्यमें राजाने कृपाचार्यकी नियुक्ति की। इसी प्रकार दूसरे-दूसरे श्रेष्ठ पुरुषोंको यथायोग्य भिन्न-भिन्न कार्योमें लगाया। नकुलके द्वारा सम्मानपूर्वक बुलाकर लाये हुए बाह्लिक, धृतराष्ट्र, सोमदत्त और जयद्रथ वहाँ घरके मालिककी तरह सुखपूर्वक रहने और इच्छानुसार विचरने लगे
vaiśampāyana uvāca | hiraṇyasya suvarṇasya ratnānāṃ cānvavekṣaṇe | dakṣiṇānāṃ ca vai dāne kṛpaṃ rājā nyayojayat |
Vaiśampāyana sprach: Der König setzte Kṛpa ein, um die Prüfung und Verwahrung von Gold, Feingold und Edelsteinen zu überwachen, ebenso die Austeilung von Ehrengaben und Geschenken. So wurden auch andere hervorragende Männer, jeder nach seiner Eignung, verschiedenen Aufgaben zugeteilt. Währenddessen hielten sich Bāhlīka, Dhṛtarāṣṭra, Somadatta und Jayadratha—von Nakula ehrerbietig herbeigeführt—dort behaglich auf wie Hausherren und gingen nach Belieben umher.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic governance: wealth and gifts should be handled through trustworthy oversight, proper allocation of duties, and respectful hospitality—so that generosity remains orderly, transparent, and ethically grounded.
During the arrangements in the royal assembly context, the king assigns Kṛpa to manage the verification of valuables and the distribution of dakṣiṇā, while other capable men receive suitable responsibilities. At the same time, honored guests—Bāhlīka, Dhṛtarāṣṭra, Somadatta, and Jayadratha—arrive (escorted by Nakula) and reside comfortably with freedom of movement.