Shloka 356
Kṛṣṇasya Khāṇḍavaprasthāt Dvārakā-prayāṇaḥ | Krishna’s Departure for Dvārakā
स वृद्धैरभ्यनुज्ञातो रुक्मिण्या भवन ययौ । तत्पश्चात् जनार्दनने प्रद्यम्न, साम्ब, निशठ, चारुदेष्ण, गद, अनिरुद्ध तथा भानु आदिको स्नेहपूर्वक हृदयसे लगाया और बड़े-बूढ़ोंकी आज्ञा लेकर रुक्मिणीजीके महलमें प्रवेश किया
sa vṛddhair abhyanujñāto rukmiṇyā bhavanaṃ yayau | tatpaścāt janārdanena pradyumnaḥ sāmbaḥ niśaṭhaḥ cārudeṣṇaḥ gadaḥ aniruddhaḥ tathā bhānu-ādikaḥ snehapūrvakaṃ hṛdayase lāgayaṃś ca vṛddhānām ājñāṃ gṛhītvā rukmiṇī-mahale prāviśat |
Nachdem er die Zustimmung der Ältesten erhalten hatte, begab er sich zur Wohnstatt Rukmiṇīs. Darauf umarmte Janārdana Pradyumna, Sāmba, Niśaṭha, Cārudeṣṇa, Gada, Aniruddha, Bhānu und die anderen herzlich und liebevoll; dann nahm er mit Einwilligung der Ältesten Abschied und trat in Rukmiṇīs Palast ein. Die Szene betont rechte Sitte: Selbst der Mächtige handelt zärtlich gegenüber den Seinen und ehrerbietig gegenüber der Autorität der Älteren.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even exalted figures uphold dharma through humility and social propriety: seeking elders’ consent, showing affection to family, and acting with restraint and respect within the household and courtly setting.
With the elders’ permission, Kṛṣṇa (Janārdana) proceeds to Rukmiṇī’s residence; he warmly embraces the younger Yādavas—Pradyumna, Sāmba, Niśaṭha, Cārudeṣṇa, Gada, Aniruddha, Bhānu, and others—and then enters Rukmiṇī’s palace after duly taking leave.