Shloka 7
Samrāt-Lakṣaṇa and the Counsel to Check Jarāsandha (सम्राट्-लक्षणं जरासन्ध-प्रतिबाधा-परामर्शः)
इदानीमेव वै राजन् जरासंधो महीपति:,राजन्! अभी-अभी भूपाल जरासंध उन समस्त क्षत्रियकुलोंकी राजलक्ष्मीको लाँधकर राजाओंद्वारा सम्राटके पदपर अभिषिक्त हुआ है और वह अपने बल-पराक्रमसे सबपर आक्रमण करके समस्त राजाओंका सिरमौर हो रहा है
idānīm eva vai rājan jarāsandho mahīpatiḥ | rājan! abhī-abhī bhūpāla jarāsandhaḥ samasta-kṣatriya-kulānāṃ rāja-lakṣmīṃ lāṅghayitvā rājabhiḥ samrāṭ-pade 'bhiṣiktaḥ | sa ca sva-bala-parākramena sarvān ākrāmya sarveṣāṃ rājñāṃ śirasi sthita iva bhavati |
O König, eben jetzt ist Jarāsandha, der Herr der Erde, von anderen Königen zum Rang eines Kaisers geweiht worden, indem er königliches Glück und Vorrang aller Kṣatriya-Geschlechter überging. Auf seine eigene Kraft und Tapferkeit gestützt, drängt er seine Macht allen auf und wird gleichsam der Erste unter den Herrschern — ein Aufstieg, dessen Ehrgeiz das Gleichgewicht rechtmäßiger Königsherrschaft bedroht.
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how sheer power and political endorsement can elevate a ruler to imperial status even when it disregards rightful precedence (rāja-lakṣmī) of other Kṣatriya houses—raising an ethical question about legitimacy, restraint, and the dharmic limits of ambition.
Kṛṣṇa informs the king that Jarāsandha has just been anointed as an emperor by other rulers and is now aggressively asserting dominance over all, positioning himself as the foremost among kings and thereby becoming a major political-military threat.