Shloka 64
Samrāt-Lakṣaṇa and the Counsel to Check Jarāsandha (सम्राट्-लक्षणं जरासन्ध-प्रतिबाधा-परामर्शः)
स हि राजा जरासंधो यियक्षुर्वसुधाधिपै: । महादेव॑ महात्मानमुमापतिमरिंदम,शत्रुदमन! राजा जरासंधने उमावल्लभ महात्मा महादेवजीकी उग्र तपस्याके द्वारा आराधना करके एक विशेष प्रकारकी शक्ति प्राप्त कर ली है; इसीलिये वे सभी राजा उससे परास्त हो गये हैं। वह राजाओंकी बलि देकर एक यज्ञ करना चाहता है। नृपश्रेष्ठ! वह अपनी प्रतिज्ञा प्रायः पूरी कर चुका है
sa hi rājā jarāsandho yiyakṣur vasudhādhipaiḥ | mahādevaṃ mahātmānam umāpatiṃ arindama śatrudamana |
Denn König Jarāsandha hat, nachdem er durch strenge Askese und Verehrung des großbeseelten Mahādeva, des Herrn der Umā, eine besondere Macht erlangt hatte, die Herrscher der Erde zu unterwerfen vermocht. Nun trachtet er danach, ein Opfer zu vollziehen, indem er Könige selbst als Opfergabe darbringt. O Bester der Könige, er hat sein Gelübde beinahe erfüllt.
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The passage highlights an ethical warning: spiritual power gained through devotion and austerity can be misdirected when yoked to adharma. Jarāsandha’s strength, though rooted in worship of Mahādeva, is turned toward coercion and a sacrificial project that violates the moral limits of kingship by treating other rulers as victims.
Kṛṣṇa explains that Jarāsandha, empowered through intense worship of Śiva (Umā’s lord), has defeated many kings and is now intent on completing a sacrifice that requires offering captured kings. Kṛṣṇa notes that Jarāsandha’s vow is nearly complete, increasing the urgency to intervene.