Shloka 4
Samrāt-Lakṣaṇa and the Counsel to Check Jarāsandha (सम्राट्-लक्षणं जरासन्ध-प्रतिबाधा-परामर्शः)
ऐलस्येक्ष्वाकुवंशस्य प्रकृतिं परिचक्षते | राजान: श्रेणिबद्धाश्व तथान्ये क्षत्रिया भुवि,इस समय श्रेणिबद्ध (सब-के-सब) राजा तथा भूमण्डलके दूसरे क्षत्रिय भी अपनेको सम्राट् पुरूरवा तथा इक्ष्वाकुकी संतान कहते हैं
Ailasyekṣvākavaṁśasya prakṛtiṁ paricakṣate | rājānaḥ śreṇibaddhāś ca tathānye kṣatriyā bhuvi ||
Kṛṣṇa sprach: „In dieser Welt beschreiben Könige — in geordneten Reihen aufgestellt — und auch andere Kṣatriyas auf Erden ihre Abstammung gemeinhin als zu den Häusern der Aila (Purūravas) und der Ikṣvāku gehörig. So sind Ansprüche auf edle Herkunft unter Herrschern weit verbreitet und dienen als gesellschaftliches Zeichen von Legitimität und Rang.“
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how rulers often ground their authority in prestigious ancestry—especially the famed Aila (Purūravas) and Ikṣvāku lines—showing that dynastic claims function as a conventional basis for social legitimacy, though true worth ultimately depends on conduct and dharma.
Kṛṣṇa is speaking about the broader political world: many kings and warrior-rulers, standing in organized ranks, identify themselves as descendants of celebrated royal dynasties, emphasizing the importance of lineage in royal self-presentation.