Shloka 62
अतोडनसूयु: शृणुयात् सदा तु वै नर: स सर्वाणि सुखानि चाप्रुयात् । विष्णु: स्वयंभूर्भगवान् भवश्व तुष्यन्ति ते तस्य नरोत्तमस्य,अतः जो मनुष्य दोषदृष्टिसे रहित होकर सदा इस संहिताको सुनता है, वह सम्पूर्ण सुखोंको प्राप्त कर लेता है, उस श्रेष्ठ मनुष्यपर भगवान् विष्णु, ब्रह्मा और महादेवजी भी प्रसन्न होते हैं
vaiśampāyana uvāca | atoḍanasūyuḥ śṛṇuyāt sadā tu vai naraḥ sa sarvāṇi sukhāni cāpruyāt | viṣṇuḥ svayaṃbhūr bhagavān bhavaś ca tuṣyanti te tasya narottamasya ||
Vaiśampāyana sprach: Darum erlangt ein Mensch, der frei von Fehlersuche und Neid ist und dieses heilige Kompendium fortwährend anhört, jede Art von Glück. An einem solchen vortrefflichen Menschen haben der selige Herr Viṣṇu, der Selbstgeborene (Brahmā) und Bhava (Śiva) gleichermaßen Wohlgefallen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Listen to the sacred narrative with a mind free from envy and fault-finding; such receptive, non-malicious śravaṇa is presented as a dharmic discipline that yields well-being and wins divine approval.
Vaiśampāyana delivers a phalaśruti-style statement, declaring the fruits of hearing the text: the listener gains happiness, and the major deities—Viṣṇu, Brahmā, and Śiva—are pleased with that exemplary person.