Shloka 78
तदनन्तर कर्ण (सावधान होकर) शत्रुओंपर बहुत-से बाणसमूहोंकी वर्षा करने लगा। उस समय जैसे अस्ताचलकी ओर जाते हुए सूर्यमण्डल और उसकी किरणें लाल हो जाती हैं, उसी प्रकार खूनसे लाल हुआ वह शरसमूहरूपी किरणोंसे सुशोभित हो रहा था ।। बाह्नन्तरादाधिर थेरविंमुक्तान् बाणान् महाहीनिव दीप्यमानान् | व्यध्वंसयन्नर्जुनबाहुमुक्ता: शरा: समासाद्य दिश: शिताग्रा:
tadanantaraṁ karṇaḥ sāvadhānaḥ śatrūn prati bahūn bāṇasaṁghān varṣayām āsa | tasmin kāle yathā astācalam abhigacchataḥ sūryamaṇḍalasya raśmayaś ca lohitā bhavanti, tathā rudhireṇa lohitaḥ sa śarasaṁgho raśmivat śobhām avāpa || bāhvantareṇādhirathena vimuktān bāṇān mahāhīn iva dīpyamānān | vyadhvaṁsayann arjunabāhumuktāḥ śarāḥ samāsādya diśaḥ śitāgrāḥ ||
Sañjaya sprach: Darauf begann Karṇa, vollkommen wachsam, den Feind mit dichten Pfeilsalven zu überschütten. In jener Stunde, wie die Sonnenscheibe und ihre Strahlen beim Zug zur westlichen Bergkette im Untergang purpurrot werden, so glänzte auch jene Masse von Schäften—vom Blut gerötet—wie ein Bündel von Strahlen. Aus dem Raum zwischen seinen Armen entsandt, trafen die lodernden Pfeile des Adhiratha (Karṇa), gleich gewaltigen Schlangen, auf die scharfgespitzten Geschosse, die aus Arjunas Armen flogen, zerschmetterten sie und stoben in alle Richtungen auseinander.
संजय उवाच