Shloka 673
मुज्चाभिविद्धयर्जुनमाशु कर्ण बाणै: पुरा हन्ति कुरून् समग्रान् । अर्जुनकी मार खाते हुए कौरव-सैनिक चारों ओरसे कर्णको पुकारने लगे--'कर्ण! शीघ्र बाण छोड़ो और अर्जुनको घायल कर डालो। कहीं ऐसा न हो कि ये पहले ही समस्त कौरवोंका वध कर डालें”
muñcābhividdhy arjunam āśu karṇa bāṇaiḥ purā hanti kurūn samagrān | arjunakī mār khāte hue kaurava-sainik cāroṃ or se karṇako pukārane lage—“karṇa! śīghra bāṇ chōṛo aur arjunako ghāyal kar ḍālo. kahīṃ aisā na ho ki ye pahale hī samasta kauravoṃkā vadha kar ḍāleṃ.”
Sañjaya sprach: Während Arjuna sie niedermähte, riefen die Kaurava-Krieger von allen Seiten zu Karṇa: „Karṇa, schieß schnell deine Pfeile und verwunde Arjuna! Sonst könnte er zuerst alle Kauravas erschlagen.“ Die Szene macht die Panik eines zusammenbrechenden Heeres sichtbar und seine dringende Abhängigkeit von einem einzigen Streiter, der Arjunas verheerenden Schwung aufhalten soll.
संजय उवाच
Educational Q&A
In the ethics of epic warfare, collective morale often hinges on exemplary leaders: when the many falter, they seek a protector who can restore balance on the battlefield. The verse highlights how fear and survival instincts drive soldiers to rely on a single dhanuṣmat (master archer) to counter overwhelming force.
Arjuna is inflicting heavy losses on the Kaurava ranks. Alarmed, the Kaurava soldiers urgently call upon Karṇa to immediately shoot and wound Arjuna, fearing that Arjuna will otherwise kill the entire Kaurava host.