Shloka 23
ततोअप्यस्त्रं दयितं देवराज्ञ: प्रादुश्षक्रे वज्मतिप्रभावम् । गाण्डीवं ज्यां विशिखांश्चानुमन्त्रय धनंजय: शत्रुभिरप्रधृष्य:,मेघोंसे घिरकर सारी दिशाएँ अन्धकाराच्छन्न हो गयीं; अतः कोई भी वस्तु दिखायी नहीं देती थी। तदनन्तर कर्णकी ओरसे आये हुए सम्पूर्ण मेघ-समूहोंको वायव्यास्त्रसे छिन्न-भिन्न करके शत्रुओंके लिये अजेय अर्जुनने गाण्डीव धनुष, उसकी प्रत्यंचा तथा बाणोंको अभिमन्त्रित करके अत्यन्त प्रभावशाली वच्ञास्त्रको प्रकट किया, जो देवराज इन्द्रका प्रिय अस्त्र है
tato 'py astraṃ dayitaṃ devarājñaḥ prāduś cakre vajramatiprabhāvam | gāṇḍīvaṃ jyāṃ viśikhāṃś cānumantrya dhanañjayaḥ śatrubhir apradhṛṣyaḥ ||
Sañjaya sprach: Selbst da rief Dhanañjaya—von seinen Feinden nicht zu bezwingen—die geliebte Waffe des Götterkönigs herbei, ein Geschoss von überwältigender, blitzgleicher Macht. Nachdem er den Bogen Gāṇḍīva, seine Sehne und die Pfeile mit Mantras geweiht hatte, ließ er jene mächtige göttliche Waffe erscheinen, die Indra teuer ist.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined power: even overwhelming force (a thunderbolt-like astra) is not mere violence but a controlled, mantra-governed act used to counter an enemy’s advantage and re-establish rightful order in battle.
In the midst of battlefield confusion and hostile conditions, Arjuna empowers his bow, string, and arrows with mantras and then manifests a mighty divine weapon associated with Indra, signaling a decisive countermeasure against the enemy’s tactics.