Shloka 115
“गोविन्द! जैसे मतवाला हाथी फले-फूले वृक्षको तोड़ डालता है, उसी प्रकार आज मैं इस कर्णको मथ डालूँगा। आप यह सब कुछ अपनी आँखों देखेंगे ।। अद्य ता मधुरा वाच: श्रोतासि मधुसूदन । दिष्ट्या जयसि वार्ष्णेय इति कर्णे निपातिते
govinda! yathā mattaḥ hastī phala-phulle vṛkṣaṁ toḍayati, tathā adya ahaṁ imaṁ karṇaṁ mathiṣyāmi; tvam etat sarvaṁ svacakṣuṣā drakṣyasi. adya tā madhurā vācaḥ śrotāsi madhusūdana; diṣṭyā jayasi vārṣṇeya iti karṇe nipātite.
Sañjaya sprach: „Govinda! Wie ein rasender Elefant einen Baum bricht, der schwer von Früchten und Blüten ist, so werde ich heute Karṇa zermalmen. Du wirst alles mit eigenen Augen sehen. Heute, o Madhusūdana, wirst du jene süßen Worte hören: ‚Durch glückliche Fügung bist du siegreich, o Held der Vṛṣṇis!‘—wenn sie so gesprochen werden, dass sie Karṇas Ohr erreichen.“
संजय उवाच