Shloka 5
उह्यमानमिवाकाशे विमान पाण्ड्रैर्हयै: । ध्वजं च पश्य कर्णस्य नागकक्षं महात्मन:,“इसपर भाँति-भाँतिकी पताकाएँ फहरा रही हैं तथा वह छोटी-छोटी घंटियोंवाली झालरसे अलंकृत है। ये सफेद घोड़े आकाशमें विमानके समान इस रथको लेकर मानो उड़े जा रहे हैं। महामनस्वी कर्णकी इस ध्वजाको तो देखो, जिसमें हाथीके रस्सेका चिह्न बना हुआ है
sañjaya uvāca | uhyamānam ivākāśe vimānaṃ pāṇḍrair hayaiḥ | dhvajaṃ ca paśya karṇasya nāgakakṣaṃ mahātmanaḥ ||
Sañjaya sprach: „Sieh Karṇas Banner—gezeichnet mit dem Sinnbild des Elefantengurtes—das Banner jenes großgesinnten Helden. Von blassweißen Rossen gezogen, scheint sein Wagen durch die Lüfte getragen wie ein himmlisches Gefährt, als flöge er. Das Bild steigert die moralische Spannung des Schlachtfeldes: Glanz und Kriegskunst stehen auf ihrem Höhepunkt, während die zerstörerischen Einsätze des Krieges auf allen lasten.“
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how external grandeur—swift horses, a sky-like rush, and a striking banner—can magnify a warrior’s presence, yet it also implicitly contrasts spectacle with the grave ethical weight of war: power and pageantry do not lessen the moral consequences of violence.
Sanjaya, narrating the battlefield to Dhritarashtra, points out Karna’s chariot and especially his banner bearing the elephant-girth-rope emblem. He describes the chariot’s speed and majesty, likening it to a vimana moving through the sky.