Shloka 29
क्रीडन्तमष्टादशभि: पृषत्कै- विंव्याध वीरं नकुलं सरोष: । उस महान् भयके अवसरपर अपने भाई भीमसे सुरक्षित हो महामना नकुलने वहाँ भयंकर पराक्रम प्रकट किया। अकेले ही बहुत-से पैदल मनुष्यों, घोड़ों, हाथियों और रथोंका संहार करते एवं खेलते हुए-से वीर नकुलको रोषमें भरे हुए कर्णपुत्रने अठारह बाणोंद्वारा घायल कर दिया ।। २८ $ ।। स तेन विद्धो5तिभृशं तरस्वी महाहवे वृषसेनेन राजन्
krīḍantam aṣṭādaśabhiḥ pṛṣatkaiḥ vivyādha vīraṃ nakulaṃ saroṣaḥ | sa mahān bhayake ’vasare ’sya bhrātṛbhīmasena-surakṣitaḥ san mahāmanā nakulo ’tra bhīṣaṇaṃ parākramaṃ pradarśayām āsa | eko ’pi bahūn padātīn aśvān gajān rathāṃś ca saṃharan krīḍann iva vīraḥ nakulaḥ—taṃ roṣa-pūrṇaḥ karṇaputraḥ aṣṭādaśabhir bāṇair vyathayām āsa ||
Sañjaya sprach: Von Zorn erfüllt traf Karṇas Sohn den Helden Nakula mit achtzehn Pfeilen, während Nakula mitten im Gemetzel zu spielen schien. In jener Stunde großer Gefahr zeigte der hochgesinnte Nakula—von Bhīma beschirmt—furchterregende Tapferkeit und streckte allein Scharen von Fußsoldaten, Pferden, Elefanten und Wagen nieder. Doch in der großen Schlacht wurde er von Vṛṣasena schwer verwundet.
संजय उवाच