Shloka 70
एतौ च हत्वा युधि पातयिष्ये मां वापि कृष्णौ निहनिष्यतोड्द्य । मद्रराज! अर्जुनके साथ युद्धके विषयमें जो आज मेरा मनोरथ है, वह अविलम्ब और शीघ्र सफल होगा। यह युद्ध अत्यन्त अद्भुत, विचित्र और अनुपम होगा। मैं युद्धस्थलमें इन दोनोंको मार गिराऊँगा अथवा वे दोनों ही कृष्ण मुझे मार डालेंगे ।।
etau ca hatvā yudhi pātayiṣye māṃ vā api kṛṣṇau nihaniṣyato 'dya | iti bruvan śalyam amitrahantā karṇo raṇe megha ivonnanāda | yathā bhavadbhir bhṛśa-vikṣitāv ubhau sukhena hanyām aham adya bhūmipāḥ ||
Karna sprach: „In dieser Schlacht werde ich diese beiden zu Boden strecken; oder aber diese beiden — Kṛṣṇa und Arjuna — werden mich heute töten.“ Nachdem er dies zu Śalya gesagt hatte, brüllte Karna, berühmt als Bezwinger der Feinde, auf dem Schlachtfeld wie eine Donnerwolke. Dann trieb er die Könige und Krieger um sich an: „Helden, stürmt auf Kṛṣṇa und Arjuna; hemmt ihren Vormarsch und erschöpft sie rasch mit jedem Mittel, damit ich, wenn ihr diese beiden ‘Kṛṣṇas’ schwer verwundet und zerschlagen habt, sie heute mit Leichtigkeit töten kann.“
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The passage underscores the warrior ethic (kṣatriya-dharma) of unwavering resolve in battle while acknowledging mortality: Karna openly accepts that either he will fell Krishna–Arjuna or be slain by them. It also reveals a harsher ethical reality of epic warfare—victory is pursued through coordinated tactics (exhausting and wounding the opponent) rather than isolated heroism alone.
Karna, speaking to his charioteer Shalya, declares his determination to bring down Krishna and Arjuna (or die trying). He roars on the battlefield, is encouraged by Duryodhana, and then instructs allied kings and warriors to charge, block, and tire Krishna–Arjuna so that Karna can finish them once they are badly wounded.